|
« « « |
|
» » » |
|
36
He sä mi so vel He sä mi so vel, un ik sä em keen Wort, Un all wat ik sä, weer: Jehann, ik mutt fort! He sä mi vun Lev un vun Himmel un Eer, He sä mi vun allens - ik weet ni mal mehr! He sä mi so vel, un ik sä em keen Wort, Un all wat ik sä, weer: Jehann, ik mutt fort! He heel mi de Hann', un he be mi so dull, Ik schull em doch gut wen, un ob ik ni wull? Ik weer je ni bös, awer sä doch keen Wort, Un all wat ik sä, weer: Jehann, ik mutt fort! Nu sitt ik un denk, un denk jümmer deran, Mi düch, ik muss seggt hebbn: Wa geern, min Jehann! Un doch, kumt dat wedder, so segg ik keen Wort, Un hollt he mi, segg ik: Jehann, ik mutt fort! Klaus Groth |
37
Wos d' Liab all's is D' Liab is a Rauba Möcht in Herzerle sein; Und won ma nit aufmocht, So bricht's van holt ein. D' Liab is a Vögerl, In Mai fliegt's daher; Thuas songa, schau, späta, Do kimts neamamehr. Und's Vögerl is hoamisch, Mei Herz is sei Haus; Hiazt, won ih ah aufmoch', Fliagts neamamehr aus. A hellklingends Glöckl In Herzn is d' Liab; gib Ocht, dass's koan Sprung kriagt, Sist leits nocha trüab! D'Liab is a Wasserl, Rinnt unta die Bruck, Und mei Herz is a Schifferl, Kimt neamamehr zurück. D' Liab is a Bleamerl, Recht guat muaßt es pflegn; Schau, d' Liab braucht a Busserl, Wia's Bleamerl an Regn. Peter Rosegger |